آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی …

در پگاه دوازدهم بهمن ماه 1400 شمسی یکی از شخصیتهای والای مرجعیت شیعه و نه بلکه یکی از شخصیتهای جهان اسلام وحتی بالاتر از آن یکی از انسانهای برجسته بشریت که همواره ندا وزبان او در مساوات وبرابری وخدمت به مردم از کامش برون می آمد را جامعه ما ازدست داد. شیخ المراجع و بزرگ فقیه مرحوم آیت الله العظمی صافی گلپایگانی به ندای حق لبیک گفت وسرزمین ایران وحوزه های شیعه وجامعه مسلمانان را در سوگ فرو برد. آیت الله صافی گلپایگانی به عنوان زبان گویای دفاع از حق واحکام الهی و خادمی دلباخته در آستان ملایک پاسبان ایمه اطهار بویژه حضرت ولی الله الاعظم ارواح العالمین له الفداء به شمار می آمد و کارنامه ای درخشان در خدمت به کیان اسلام و تشیع و دلسوزی برای همه بندگان الهی بود.

آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی……..
مرحوم آیت الله العظمی صافی گلپایگانی از ویژگیهای خاصی برخوردار بودند که این ویژگیها به ندرت در قرن اخیر و در دورانی که حداقل متجاوز از شش دهه از عمر حقیر سپری شده است با بزرگانی که من توفیق حضور و درکشان را در حوزه های علمیه نجف اشرف و قم مقدس داشته و دارم ، ایشان از شخصیت بالایی برخورداربودند . مجموعه ویژگیهای برجسته ای در این شخصیت بزرگوار قرارداشت که بخصوص در دو دهه اخیر و نه ، بلکه در چند دهه گذشته ، نه به صورت پنهان ، بلکه آشکارا درجامعه پیش از انقلاب اسلامی ایران ، از ایشان شخصیت ویژه ای در جامعه حوزوی و غیر حوزوی بوجود آورده بود که در نیم قرن اخیر و بعد از فوت مرحوم آیت الله العظمی گلپایگانی که معظًم له داماد ایشان بودند به شمار می آمدند، که در این دو دهه آشکارا درخشیدند و ویژگیهای ایشان تا آخرین لحظات زندگیشان همچنان برجسته و نمودار بود.

آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی……..
از زهد ، تقوی ، اخلاص ، قناعت ، توکل ، سعه صدر ، صراحت لهجه ، و امربه معروف و نهی از منکر از ویژگیهای مهم روحی اخلاقی این فقیه وارسته به شمار می آمد . وجودش در یکتای بی کرانه عشق به انوار مقدس ایمه معصومین علیهم السلام بود و هرپگاه بعد از نماز در دعای عهد می توانستیم ترنم تمنای دل شیدایی این فقیه والامقام و شیخ المراجع را در نغمه العجل العجل یا مولایش را بشنویم . او را درعصرهای جمعه میان خیل عاشقان حضرت مهدی علیه السلام مهمان لحظه های پرمعنویت مسجد جمکران و شبهای چهارشنبه مسجد سهله می توان دید و بودند .
تدریس و تحقیق و تسلط در زمینه علوم متنوع اسلامی همچون فقه ، اصول ، کلام حدیث ، رجال ، و جز اینها و تالیف شاید بیش از هشتاد اثر ارزشمند و محققانه به زبانهای فارسی و عربی که بعضی از آنها به چندین زبان زنده دیگر دنیا ترجمه شده بود ، از ویژگیهای علمی ایشان به شمار می آمد . برخورداری از چنین موقعیتهای والای علمی که به تحقیق ، من عرض می کنم که در جامعه ما و حتی در جامعه حوزوی به ندرت و شاید به تعداد انگشتان دو دست در هر قرن بوجود می آید ، از ایشان شخصیت برجسته و والایی را ساخته بود و ایشان را در ردیف افراد ممتازین قرار داده بود .

آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی……..
ایشان بر سر سفره و خوان علمی بزرگانی همچون آیات عظام مرحوم سید جمال الدین گلپایگانی که از شاگردان برجسته میرزای نایینی بودند ، مرحوم آیت الله العظمی بروجردی ، مرحوم آیت الله امام خمینی و مرحوم آیت الله سید محمد رضا گلپایگانی و بعضی دیگر از بلندپایگان علمی و معنوی ، ایشان را به این جایگاه والا رسانیدند و بهره گیری ذره ذره و روزانه و تمام لحظات زندگی از این بزرگان ، از مرحوم آیت الله صافی گلپایگانی این شخصیت والا را بوجود آورد .
آنچه که مشهود است مرحوم آیت الله العظمی سیدجمال الدین گلپایگانی که خود یکی از شاگردان برجسته نیای من ، مرحوم آیت الله میرزای نایینی به شمار می آمدند در حدود بیش از نیم قرن پیش و در حدود پنجاه سالگی مرحوم آیت الله صافی گلپایگانی ، طی مکتوب ونامه ای اجتهاد متین و اوج مقام فقهی مرحوم آیت الله صافی را اعلام کرده بودند که در اوساط علمی و مذهبی ، تنها این نامه و مکتوب از ویژگیهای خاص یک فرد می توانست به شمار بیاید که خوشبختانه در ایشان وجود داشت .

آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی……..
آیت الله لطف الله صافی گلپایگانی در 30 بهمن ماه سال 1297 هجری شمسی در گلپایگان اصفهان دیده به جهان گشود. این فقیه اهل بیت، از شاگردان برجسته آیات عظام بروجردی، حجت، خوانساری و گلپایگانی بود و مدتی نیز در نجف اشرف از آیات محمدکاظم شیرازی و محمدعلی کاظمی بهره برده بود.
همان طور که همه اعلام و عزیزان و بزرگان و دیگر افرادی که بیش از من در این راستا آگاهی داشته و دارند، معظًم له سالها از سوی آیت الله العظمی بروجردی و پس از ارتحال آن بزرگوار از معدود کسانی بوده اند که مسیولیت امتحان فضلای حوزه در سطح عالی و درس خارج را داشتند و شماری از مجتهدان کنونی و مدرسین حوزه علمیه مقدس قم نزد معظم له امتحان داده بودند .
از این مرجع تقلید بیش از 80 عنوان کتاب برجای مانده که برخی از آنها جایزه کتاب سال ولایت و کتاب سال مهدویت را به دست آورده اند، «منتخب الاثر» ،« اوقات الصلوات » ، « بیان الاصول » و « ثلاث رسایل فقهیه » از جمله آثار آیت الله صافی گلپایگانی است.

آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی……..
ایشان از شاگردان برجسته آیت الله بروجردی و عضو شورای استفتای وی بوده و کتاب «منتخب الاثر » درباره امام دوازدهم شیعیان را به توصیه استاد خود نوشته است.
آیت الله لطف الله صافی گلپایگانی در 20 بهمن 1298 شمسی در شهرستان گلپایگان دیده به جهان گشود. پدرش آیت الله آخوند ملامحمدجواد صافی از علمای بزرگ و صاحب تالیفات ارزنده ای در فقه و اصول ، کلام و اخلاق و شرح و تفسیر احادیث بوده است . وی در جریان «نهضت مشروطیّت»، وارد تهران شد و مورد استقبال شیخ فضل الله نوری و دیگر عالمان بزرگ تهران قرار گرفت. امّا پس از شهادت شیخ فضل الله و تغییر اوضاع، به قم و گلپایگان مراجعت کرد و تا پایان عمر در زادگاهش اقامت نمود. مادر آیت الله صافی گلپایگانی نیز دختر آیت الله آخوند ملامحمدعلی و شریک بحث آیت الله میرزای شیرازی بود.

آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی……..
آیت الله العظمی بروجردی برای سرعت بخشیدن به نیازهای علمی مردم، از میان شاگردان پرهیزکار و زبده خود، فقط چند نفر را جهت «هییت استفتاء» برگزید که آیت الله صافی از اعضای آن هییت بود. همچنین به دلیل مقام علمی ایشان، مرجع عظیم الشّان، مطالعه و پاسخ برخی از مقالات و کتاب ها را به آیه الله صافی واگذار می کرد که در اینجا به ذکر چند نمونه از قول ایشان بسنده می شود:
«کارهای علمی که حضرت آیت الله بروجردی به من ارجاع می دادند، زیاد بود. کتاب منتخب الاثر را ـ که درباره امام زمان (عجّ) است ـ با پیشنهاد ایشان نوشته ام.»
«درباره بعضی از مسایل علمی و اعتقادی که به ایشان مراجعه می شد، بنده به دستور ایشان مطالبی می نوشتم که بعضی از آنها چاپ شده است.»
«مقاله ای در هند تحت عنوان این که اسلام، متاثّر از بودیسم بوده است، چاپ شده بود.. آیت الله بروجردی به من فرمود: پاسخ این ادّعا را تهیّه کن! مقاله ای نوشتم و به دفتر مجلّه ارسال کردم که خوشبختانه تحت عنوان « زندگی بودا » چاپ شد.»

آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی……..
« شیخ محمود شلتوت ـ از علمای بزرگ اهل سنّت مصر ـ در یکی از مقالات تفسیری که در مجلّه «رساله الاسلام» چاپ می شد، چنین ادّعا کرده بود: «استخاره ای که در مکتب اهل بیت آمده، از قبیل استقسام بالازلام است.» مرجع آگاه شیعه، به بنده چنین فرمود: «پاسخی برای این مطلب بنویس و بفرست» من نیز مقاله ای به نام «حول الاستقسام بالازلام» نوشتم و در آن ثابت کردم که استخاره، از آن مقوله نیست.»
« جرج جُرداق ـ دانشمند مسیحی لبنان ـ بعد از نگارش «الامام علیّ صوت العداله الانسانیّه» طیّ نامه ای، کتابش را به پیشگاه آیت الله العظمی بروجردی تقدیم کرد… . مرجع بزرگوار به من فرمودند : «این کتاب را مطالعه کن که اشتباه فاحش یا انحرافی نداشته باشد.» وی نیز بعد از مطالعه دقیق، نوزده مورد اشکال را یادداشت کرده و به اطلاع آیت الله بروجردی رساندم.»
« همچنین پس از انتشار کتاب شهید جاوید، آیت الله گلپایگانی به اهل تحقیق یادآور شدند تا پاسخ نقطه نظرات نویسنده را مطابق مستندات مسلًم حدیثی و تاریخی ارایه دهند، اینجانب در پاسخ به رد نظریه مولف ( شهیدجاوید ) ، کتاب «شهید آگاه» را به رشته تحریر در آوردم .»

آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی……..
معنویت آیت الله صافی گلپایگانی، اخلاص ایشان و عشق ایشان به اهل بیت علیه السلام در تاثیر دینی کتاب « منتخب الاثر » در دل های خوانندگان بسیار موثر بود. کتاب «منتخب الاثر» تالیف مرحوم آیت الله آقای صافی آن زمان که منتشر شد خیلی ویژه و تازه بشمار می آمد. حالا هم که کتاب را نگاه می کنیم، ابتکار، زنده بودن، نو بودن و منطبق با زمان بودن را در آن به خوبی می بینیم.
مرحوم آیت الله صافی گلپایگانی، کتاب هایی که درباره حضرت نوشته شده بود را در منتخب الاثر از شیعه و سنی نقل کرده اند و این کار ایشان کاری تازه بود. علمای شیعه و محدثین معمولا در کتاب هایی که درباره حضرت نوشته اند ، روایات شیعه را نقل کرده اند ولی ایشان هم از اهل سنت و هم از شیعه مطلب آورده و این یک نکته بسیار مهمی است و اولین امتیاز کتاب «منتخب الاثر» است که موجب شد به عنوان کتابی بسیار موثر مطرح شود و با نظم و ترتیب و شمارش احادیث این کتاب بی نظیر جلوه کرد.
در کتاب «منتخب الاثر» مسایل مهم مهدویت مانند طولانی بودن غیبت مستند به یک، دو یا پنج روایت نیست بلکه برخی از عناوین 140 تا 150 روایت دارد.

آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی……..
آنانی که در پی یقین هستند و درصدد هستند اعتقاداشان محکم و شبهاتشان برطرف شود این کتاب با آماری که در آن است را ملاحظه کنند حتما یقین پیدا می کنند.
آیت الله لطف الله صافی گلپایگانی، علاوه بر کتاب هایی که از او انتشار یافته، مقالات و اشعار پراکنده ای هم در نشریات مختلف منتشر کرده است؛ از مقاله ای در نشریه کتابخانه مسجد اعظم قم در سال 1344شمسی درباره حکومت اسلامی از نگاه قرآن کریم، تا اشعاری مانند «منظومه اهل دل» که در سال 1390 در مجله پاسدار اسلام به چاپ رسیده و بیت اول آن چنین است:
ما را ز کوروش و کی و جم اعتبار نیست
فخری به داریوش و به اسفندیار نیست
…..
این فقیه سترگ و شیخ المراجع ، علاوه بر مواردی که من اشاره کردم مطالعات گسترده ای در زمینه ادبیات و تاریخ اسلام و ایران داشتند و ضمن آشنایی با قالبهای گوناگون شعری در سرودن شعر نیز مهارت کامل را از خود نشان می دادند. همچنانکه آگاهید در دیدارهایی که معمولا این بزرگان و مراجع و شخصیتهای اجتماعی و سیاسی با افراد دارند، اغلب اینگونه است که ایشان و یا آن شخص پیش از دیدار ، یک بیوگرافی یا اطلاعاتی از شخص ، مطالعه می کند که اطلاعات کامل داشته باشند اما ایشان جزو معدود افرادی بودند که هنگام دیدار ، با اطلاعات گسترده ای از دیدار کننده برخوردار بودند. گفتنی است ایشان تا آخرین روزهای حیاتشان از قدرت حافظه و قدرت تشخیص وشناسایی افراد از جهات مختلف و خانوادگی بالایی برخوردار بودند که شگفت آور بود، به گونه ای که هر شخص که با ایشان دیدار می نمود ، در حیرت فرو می رفت.


این مرجع با تمام مراجعات فراوانی که روزانه داشتند یکی از ویژگی هایشان این بود که اخبار ومسایل دنیا و بویژه جهان اسلام را روزانه با دقت از طریق مجله ها و خبرنامه هایی که برای ایشان می آمد به دقت مطالعه می کردند به گونه ای که بعضی از گروهها و دیدار کنندگان از اطلاعات به روز بودن ایشان شگفت زده می شدند.
شاهد بودم در برخی از مواردی که خدمتشان شرفیاب می شدم آنچنان ایشان قدرتمند در مسایل ورود می کردند که تصور می گردید ایشان ساعتی پیش تمام این مطالب را مطالعه کرده اند و راجع به آن مطلبی که بناست با ایشان مشورت بشود صحبت می کردند و این یکی از ویژگیها و برجستگی های هر فردی می تواند به شمار بیاید اما اینکه مرجعی با فعالیت های علمی و تدریس و نقد شاگردان و نوشتاری ، و صادر نمودن اجازات امور حسبیه برای شخصیت های درون حوزوی و خارج از آن و پاسخ به مسایل گوناگون اجتماعی ( مستحدثه) و پیگیری روزانه ایشان از تمام اخبار سیاسی و اجتماعی و وضع زندگی مردم ایران و نه تنها ایران ، بلکه تمام کشورهای اسلامی و دیگر کشورها و مسلمانانی که در اقالیم قبله و جز این ها بودند کاملا آگاهی داشتند و با اطلاعات وسیع تاریخی و سیاسی از قدرت تحلیل بالایی در زمینه های رویدادهای منطقه ای جهانی و دنیای اسلام سخن می گفتند و واقعا در اینجا من می توانم این را عنوان کنم مرحوم آیت الله العظمی صافی گلپایگانی عالم به زمانشان بودند .

همانطور که اطلاع دارید پیش ازپیروزی انقلاب اسلامی حضور ایشان در صحنه های مبارزه با رژیم ستم شاهی موجب حساسیت ساواک شده بود و مشکلاتی برای ایشان بوجود آوردند و مهم این که در آن هنگام ایشان با نوشته ها و کتابهای متعدد خود در زمینه های مذهبی و اجتماعی و سیاسی ورود می کردند و بسیار قدرتمندانه و بدون ترس و واهمه ای در آن دوران ایشان ورود می کردند که پس از انقلاب هم ایشان به عنوان عضو مجلس خبرگان و عضویت شورای نگهبان و دبیر شورای نگهبان ، خدمات ارزنده ای به نظام و مردم و مذهب در ایران و سایر کشورها داشتند .

یکی از ویژگیهای برجسته مرحوم آیت الله صافی گلپایگانی ، پاسداری از حریم اسلام و قرآن بود که لحظه ای در این راستا و در هیچ هنگامی به خود تردیدی راه نمی دادند . حضرت آیت الله العظمی صافی حداقل از سه دهه پیش با وجود داشتن تمامی شرایط مرجعیت ، کریمانه از آن گذشته بودند همان طور که اشاره کردم با ارتحال مرحوم آیت الله العظمی گلپایگانی در آذرماه سال 1372 شمسی بنابر شرایطی که ایشان در حوزه علمیه قم وجهان اسلام داشتند و بنا بر تقاضای مکرر خبرگان از حوزه و علما و معتمدین حوزه و به اصرار، سرانجام تصدًی مرجعیت را پذیرفتند و در این راستا نزدیک به دو دهه ایشان فعالیت گسترده ای را به گونه ای از خود نشان دادند که ما در این دو دهه و به خصوص در دهه اخیر شاهد بودیم که ایشان چگونه در زمینه های گوناگون در حوزه علمیه قم می درخشیدند و پیشتاز در حوزه های علمیه در مسایل استقلال اساتید حوزه ،چگونگی تدریس دروس حوزوی ، سنت گرایی ایشان و استقلال حوزه و جز اینها از مواردی بود که ایشان گام به میدان گذاشتند و شخصیت قدرتمندی از خود نشان دادند.


من توفیق داشتم در سالهای متعدد بنا بر جهات مختلف و در مواقع گوناگون خدمت ایشان می رسیدم گاهی با هیاتهای پزشکی ، گاه با دیگر شخصیت های اجتماعی ، و یا سیاسی عراق همچون مرحوم حجه الاسلام و المسلمین سید عبد العزیز حکیم ، به عنوان رییس مجلس حکم عراق ، و نیز با حجه الاسلام و المسلمین سید عمار حکیم به عنوان رییس مجلس اعلای اسلامی عراق ، که بیاد دارم هنگامی که با سران هیات پزشکی پیوند عضو ایران در چندسال پیش خدمت ایشان شرفیاب شدم ، در دیدار ، نکات و ظرافتهای بیان و کلام ایشان به گونه ای بود که همه عزیزان و همکارانی که خود از اساتید برجسته علمی و پزشکی و پیوند اعضای ایران و نیز جهان به شمار می آمدند ، همه را به شگفتی انداخت.

گاهی هم برای گزارش پیشرفت توسعه هایی که در اعتاب مقدسه در نجف اشرف چه در ترمیم خشتهای گنبد مطهر امیرالمومنین (ع ) ، ترمیم ضریح مطهر امیرالمومنین (ع) ، توسعه و ساخت صحن مطهر حضرت زهرا سلام الله علیها در نجف اشرف و توسعه پیرامون ضریح حضرت اباعبدالله الحسین (ع) در کربلا و ترفیع گنبد مطهر حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و همچنین اقداماتی که در کاظمین و سامراء صورت می گرفت ، مکرر خدمت ایشان می رسیدم . معظًم له گاهی با اشک دیده که این اشک ، اشک شوق بود از من پذیرایی می کردند و به یاد دارم آخرین بار حدود شاید یک ماه ونیم قبل از رحلت ایشان بود که توفیق پیدا کردم در دو هنگام شرفیاب حضورشان گردم.

این خاطره شاید زیبا باشد که برای تاریخ در اینجا بدان اشاره می نمایم.
در شرفیابی نخست ، تربت مقدس حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام را که از جای ویژه ای از بالای سر مبارک حضرت بدست آمده بود ، خدمت معظم له بردم و آن روز ایشان چه کردند!! چه لحظات زیبایی را در خدمتشان سپری کردیم . به یُمن و تقدس و تبرک و احترام به تربت مبارک حضرت اباعبدالله (ع) دستور دادند ایشان را بلند کنند و ایشان بلندشدند و تربت را گرفتند ، و در حالی که اشک از دیدگان ایشان سرازیر بود ، تربت مبارک حضرت را به دیدگان و صورت و سینه خویش می مالیدند و مدتی راجع به حضرت اباعبدالله الحسین (ع) سوگنامه ای با اشعارعربی و فارسی را در جمع خواندند. ایشان در آن هنگام صد و شش سالگی خود را سپری می نمودند.
هچنین در آخرین باری که توفیق پیدا کردم پرچم گنبد مطهر حضرت امیرالمومنین مولی الموالی را خدمتشان بردم ، ایشان باز این حرکت را انجام دادند ، بلند شدند ، پرچم را گرفتند و به سر و روی خویش کشیدند و گریه کردند و بیاد دارم که چندین بار با گریه و صدای ویژه و خاص خود فرمودند :

آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی……..
این منم ! این منم ! که منظورشون این بود این من هستم که چنین توفیقی نصیبم شده است پرچم امیرالمومنین (ع) را برای من بیاورند ؟ و شروع کردند دقایقی به سرودن اشعار بالبداهه ، اشعار بسیار زیبایی را در راستای مقام وجایگاه امیرالمومنین (ع) دربارگاه الهی و درقداست مکان حضرت و خدمات حضرت بیان کردند . یکی از ویژگیهای مرحوم آیت الله صافی که همه بر آن متفقند این بود که از قدرت حافظه فوق العاده بالایی برخوردار بودند و این قدرت حافظه دقیقا شاید تا چهار و یا پنج روز قبل از رحلتشان همچنان قدرتمند بود. ایشان متاسفانه کسالتی را پیدا کردند و منتقل به بیمارستان شدند و من با کمال تاسف موفق به دیدار این بزرگ مرد در آخرین لحظات عمر ایشان نشدم زیرا برای بازگشایی کتابخانه حرم مطهر امیرالمومنین مولی الموالی به عراق مشرف شده بودم از این رو توفیق از من سلب شد.

آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی……..
چندی پیش این توفیق را داشتم هنگام تشرفم به قم ، به دیدار یادگاران مرحوم آیه الله العظمی صافی گلپایگانی شتافته و در خانه و اتاقی که صدها خاطره از آن در سلولهای ذهن خود نهفته داشتم ، گام نهم .
در آن لحظاتی که من با حضور آقا زادگان مکرم ایشان در این اتاق خاطرات نشسته بودم ، پژواک صدای ایشان از در و دیوار در گوشم طنین انداز بود و خاطره های بسیاری را برای من زنده می کرد . خاطرات دیدارها ، و رخدادها ، سخنان ایشان ، نظراتشان در باره پیوند اعضاء بدن انسان مرگ مغزی به انسان بیمار دیگر ، اشعار و مرثیه خوانی آیه الله هنگام تقدیم تربت امام حسین (ع) ، سخن در باره پدر شهیدم آیه الله حاج شیخ احمد انصاری ، و خاندان انصاری و دهها خاطره دیگر ، همچون فیلمی به سرعت از برابر دیدگان و ذهن و خاطره ام عبور می نمودند.
به یاد دارم هر از هنگامی که توفیق دیدار این بزرگ نصیبم می گردید و خدمت ایشان که می رسیدم تقاضای من این بود که آقا ، آرزو دارم توفیق نصیبم گردد که در خدمت شما ازقم تا قم به عتبات عراق مشرف شویم و من خادمی و همراهی با شما را در این سفر زیبا و روحانی و معنوی داشته باشم که متاسفانه این توفیق برای من حاصل نشد ولی ایشان با همان لبخند آرام و زیبایشان به من می فرمودند که اگر این توفیق در حیاتم نصیب نشد! پیکر مرا به سوی جانان ببرید!

آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی……..
یکی از بلاهایی که در جامعه ما وجود دارد حجاب معاصرت است. در زمانی که عالم بزرگواری مانند کوهی در گوشه ای نشسته است، اهمیتی که لازم است به این عالمان نمی دهیم؛ اما آنگاه که از دست رفتند، تازه معلوم می شود که این عالم چه کسی بوده است.

سرانجام به دعوت جانان و اربابشان ، این توفیق نصیب این پیکرمبارک ومقدس گردید که پس از تشییع باعظمتی که از تمام اقشار ایران به سوی قم سرازیر شده و شهر یکپارچه عزا شده بود و قم همچون عاشورایی دوم سیاه پوش شده و حضور هزاران عزادار از بخشهای مختلف حوزوی و مردمی و اجتماعی و سیاسی ، همه از زن و مرد و ازکودک و جوان حضور داشتند . همه سوگوار، دیده ها اشکبار ، به دنبال پیکر پاک این بزرگ مرد بودند که به حرم حضرت معصومه سلام الله علیها تشییع گردید و سپس به عراق و نجف اشرف منتقل شده و پس از تشییع گسترده به کربلا و طواف در حرمین ، سرانجام درجای ویژه ای که بندرت این توفیق بدست می آید و مطمینا این خواسته حضرت اباعبدالله (ع) بود که ایشان را به کنار خود طلبیدند. سرانجام پیکر این بزرگ در آرامگاه ابدی خود در صحن مطهر حسینی بخاک سپرده شد و روح وی بعد از یک قرن و اندی آرامش جاودانی را بدست آورد.

آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی……..
از نکات تعجّب برانگیز مراسمی بود که در بزرگداشت ایشان در ایران و عراق برگزار شد. چنین مراسم باشکوه و گسترده ای چندان قابل انتظار نبود. از یک طرف این ناشی از پاک طینتی و محبت بی شایبه شان به اهل بیت بود و از طرف دیگر ناشی از قدرشناسی شیعیان نسبت به بزرگان با اخلاص دینی شان.

حداقل در طی دهه های اخیر تا آنجا که ذهن من بیاد می آورد ، هیچ مرجعی در ایران به انتقال پیکرش به نجف و یا کربلا وصیت نکرده است و احتمالاً هیچکس باور نمی کرد که در نجف و کربلا این گونه از ایشان استقبال شود و مراسم تشییع و تدفین تا بدین حد پرشور و باعظمت صورت پذیرد.
خداوند این عالم بزرگ و مخلص را با موالیانش محشور کند و با لطف و عنایت ویژه خود چنین «ثلمه »های بزرگی را جبران فرماید.

آیه الله صافی گلپایگانی ، همچنانکه بیش از یک قرن در دنیای خاکی خود پاسدار مکتب اهل بیت علیهم السلام بودند ، در زندگی جاودانه خود نیز خانه خویش را در کنار درب ورود به صحن مطهر حسینی قرار دادند که همچون زندگی خاکی خود ، در خانه ابدی خود ، از جانان خود و زایرانش ، مرزبانی و پاسداری کنند.
بدون تردید انشاء الله دعای روح بزرگ ایشان شامل حال تمام حوزویان ، همه شاگردان ایشان ، همه دلباختگان و عزیزانی که به ایشان علاقمند بودند ،

آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی……..
مقلدین ایشان و ما که بهرحال عاشق این بزرگ و دیگر بزرگان و مراجع و رموز شیعه بوده و هستم انشاء الله خواهد بود.
بهرحال درپایان عرایضم مجددا دومین سالگرد رحلت این بزرگ مرد را ابتدا به ساحت مقدس ولی نعمتمان حضرت ولی عصر سلام الله علیه و عجل الله تعالی فرجه الشریف و امیرالمومنین و ایمه معصومین علیهم السلام و مراجع عظام تقلید در حوزه علمیه نجف اشرف و حوزه علمیه قم مقدس و سایر رموز شیعه در جهان اسلام ، همه بزرگان، همه حوزه های علمیه ، و نیز خاندان والامقام صافی و گلپایگانی که سوگوار ازدست دادن رحلت این بزرگ مرد گردیدند ، تسلیت عرض می نمایم .

روحش گسترده ، یادش گرامی و نامش مانا

* خادم افتخاری اعتاب مقدسه عراق/ عضو فرهنگستان علوم پزشکی ایران
 

آیا شما به دنبال کسب اطلاعات بیشتر در مورد "آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی …" هستید؟ با کلیک بر روی عمومی، به دنبال مطالب مرتبط با این موضوع هستید؟ با کلیک بر روی دسته بندی های مرتبط، محتواهای دیگری را کشف کنید. همچنین، ممکن است در این دسته بندی، سریال ها، فیلم ها، کتاب ها و مقالات مفیدی نیز برای شما قرار داشته باشند. بنابراین، همین حالا برای کشف دنیای جذاب و گسترده ی محتواهای مرتبط با "آیه الله العظمی صافی گلپایگانی و یک قرن مرزبانی …"، کلیک کنید.