پرباران ترین شهرهای جهان؛ از ماوسینرام تا برگن

پرباران ترین شهر جهان ماوسینرام در ایالت مگالایا هند است که سالانه به طور میانگین بیش از ۱۱۸۷۱ میلی متر باران دریافت می کند. پس از آن شهرهایی مانند چراپونجی هند، توتونندو کلمبیا و دبوندشا کامرون در رتبه های بعدی مرطوب ترین نقاط کره زمین قرار دارند. این بارش های خیره کننده نتیجه ترکیب بادهای موسمی، توپوگرافی کوهستانی و مجاورت با اقیانوس ها است.

برای بسیاری از ما بارش باران حس آرامش و طراوت به همراه دارد، اما تصور کنید در شهرهایی زندگی کنید که باران بخش جدایی ناپذیر و همیشگی زندگی روزمره است. در این مقاله به بررسی علمی و جامع پرباران ترین شهرهای جهان می پردازیم و رازهای اقلیمی این مناطق شگفت انگیز را کشف می کنیم.

چرا برخی شهرها پرباران ترین نقاط جهان هستند؟

وقتی صحبت از بارانی ترین شهرهای دنیا می شود، منظور مکان هایی است که میانگین بارش سالانه در آن ها به طرز چشمگیری بالاست. این بارش های فراوان تصادفی نیستند و ناشی از موقعیت جغرافیایی خاص مانند قرارگیری در مسیر بادهای موسمی، نزدیکی به اقیانوس یا وجود کوهستان هایی هستند که رطوبت را به دام می اندازند.

در علم هواشناسی به این پدیده بارش کوهستانی یا اثر پناهگاه باد می گویند. زمانی که هوای مرطوب از سمت اقیانوس به سمت کوهستان حرکت می کند، مجبور به صعود می شود. با بالا رفتن هوا، دمای آن کاهش یافته و رطوبت موجود در آن به شکل باران یا برف تخلیه می شود. شهرهایی که در دامنه این کوهستان ها و در مسیر بادهای غالب قرار دارند، بیشترین سهم از این بارش ها را دریافت می کنند.

علاوه بر کوهستان ها، جریان های اقیانوسی گرم و مناطق همگرایی بین حاره ای نیز نقش مهمی در تامین رطوبت مداوم این مناطق ایفا می کنند. این شهرها اغلب آب و هوای گرمسیری یا معتدل مرطوب دارند و ممکن است تعداد روزهای بارانی در سال یا حجم کلی بارش در آن ها رکورددار باشد. زندگی در این مناطق نیازمند سازگاری با شرایط آب و هوایی است، اما همین بارش ها اغلب منجر به شکل گیری مناظر طبیعی فوق العاده زیبا و پوشش گیاهی بسیار غنی می شود.

ماوسینرام؛ رکورددار بی چون و چرای گینس

منطقه ماوسینرام در ایالت مگالایا در شمال شرق هند به طور گسترده ای به عنوان پرباران ترین نقطه روی زمین شناخته می شود. این منطقه در ارتفاعات قرار گرفته و به دلیل قرارگیری در مسیر بادهای موسمی خلیج بنگال حجم عظیمی از رطوبت را دریافت می کند. رشته کوه های هیمالیا و تپه های کاسی نیز نقش مهمی در به دام انداختن این ابرها و افزایش بارش در این منطقه ایفا می کنند.

میانگین بارش سالانه در ماوسینرام حدود ۱۱۸۷۱ میلی متر است که آن را در صدر فهرست پرباران ترین مکان های ثبت شده در کتاب رکوردهای گینس قرار می دهد. برای درک بهتر این عدد، کافی است بدانید که اگر تمام باران های یک سال در یک سطح صاف جمع شوند و تبخیری در کار نباشد، ارتفاع آب به بیش از ۱۱ متر خواهد رسید!

ساکنان این منطقه برای محافظت از خود در برابر باران های سیل اسا از چترهای بزرگی که از الیاف بامبو و برگ درختان موز ساخته شده اند استفاده می کنند. این چترها که نوپ نام دارند، به گونه ای طراحی شده اند که تمام بدن را پوشش داده و به کشاورزان اجازه می دهند در اوج فصل بارندگی نیز به کار خود ادامه دهند.

چراپونجی؛ رقیب تاریخی و ثبت رکوردهای عجیب

رقابت برای عنوان پرباران ترین منطقه روی زمین همواره بین ماوسینرام و چراپونجی که هر دو در ایالت مگالایا هند و تنها با فاصله ۱۵ کیلومتر از یکدیگر قرار دارند، وجود دارد. هرچند ماوسینرام معمولا میانگین بارش سالانه بالاتری را ثبت می کند، اما چراپونجی رکوردهای تاریخی خیره کننده ای در اختیار دارد.

در ژوئیه سال ۱۸۶۱، این شهر شاهد بارش ۹۳۰۰ میلی متر باران در یک ماه بود که هنوز هم به عنوان بیشترین میزان بارندگی در یک ماه تقویمی در جهان شناخته می شود. همچنین در بازه زمانی دوازده ماهه از اوت ۱۸۶۰ تا ژوئیه ۱۸۶۱، میزان بارش در چراپونجی به ۲۲۹۸۷ میلی متر رسید.

جغرافیای خاص این منطقه که شامل تپه ها و دره های عمیق است باعث می شود ابرهای باران زا فشرده شده و تمام رطوبت خود را در این ناحیه تخلیه کنند. یکی از جاذبه های بی نظیر این منطقه که نشان دهنده سازگاری انسان با محیط پرباران است، پل های ریشه زنده هستند. بومیان این منطقه ریشه های درختان فیکوس را از روی رودخانه های خروشان هدایت کرده و پل هایی زنده و بسیار مقاوم ساخته اند که با گذشت زمان مستحکم تر می شوند.

توتونندو کلمبیا؛ قلب تپنده جنگل های بارانی

توتونندو شهری کوچک در منطقه چوکو در غرب کلمبیا یکی دیگر از مکان هایی است که نامش در کنار پرباران ترین نقاط جهان قرار می گیرد. این منطقه در نزدیکی سواحل اقیانوس آرام و در دل یک منطقه جنگلی بارانی استوایی واقع شده است. میانگین بارش سالانه در این شهر به بیش از ۱۱۷۷۰ میلی متر می رسد.

آب و هوای استوایی و قرارگیری در مسیر بادهای مرطوب اقیانوسی باعث بارش های فوق العاده شدیدی در توتونندو می شود. برخلاف ماوسینرام که فصل خشک نسبتا مشخصی دارد، بارش در توتونندو تقریبا در تمام طول سال به شدت ادامه دارد و این منطقه فاقد فصل خشک واقعی است.

این میزان از رطوبت و بارش باعث ایجاد یکی از غنی ترین اکوسیستم های جهان از نظر تنوع زیستی شده است. قورباغه های سمی رنگارنگ، پرندگان کمیاب و گیاهان دارویی نادر تنها بخشی از حیات وحش این منطقه هستند که در سایه باران های مداوم رشد کرده اند.

دبوندشا؛ تلاقی آتشفشان و اقیانوس

دبوندشا روستایی کوچک در کشور کامرون در غرب آفریقا یکی دیگر از مدعیان عنوان پرباران ترین مکان روی زمین است. این روستا در دامنه کوه کامرون، یک آتشفشان فعال و در نزدیکی ساحل اقیانوس اطلس قرار دارد. میانگین بارش سالانه در این منطقه حدود ۱۰۲۹۹ میلی متر ثبت شده است.

موقعیت جغرافیایی آن ترکیبی از رطوبت بی پایان اقیانوسی و تاثیر کوهستان باعث بارش های بسیار شدیدی می شود. وقتی بادهای مرطوب از سمت اقیانوس اطلس به سمت قله کوه کامرون حرکت می کنند، به سرعت خنک شده و باران های سیل اسایی را بر سر دامنه های این کوه سرازیر می کنند.

زندگی در دبوندشا به دلیل رطوبت بسیار بالا و گل الود بودن مداوم معابر چالش برانگیز است. با این حال، خاک حاصلخیز اتشفشانی و آب فراوان شرایط را برای کشاورزی محصولات گرمسیری مانند موز و کاکائو فراهم کرده است.

مونروویا لیبریا؛ مرطوب ترین پایتخت جهان

مونروویا پایتخت کشور لیبریا در غرب آفریقا به عنوان مرطوب ترین پایتخت جهان شناخته می شود. این شهر در ساحل اقیانوس اطلس قرار دارد و تحت تاثیر آب و هوای گرمسیری مرطوب است. میانگین بارش سالانه در این شهر حدود ۵۱۳۱ میلی متر است که برای یک پایتخت و شهر بزرگ عددی بسیار قابل توجه است.

مونروویا فصول بارانی بسیار طولانی و شدیدی را تجربه می کند که از ماه مه تا اکتبر ادامه دارد و بخش قابل توجهی از سال را در بر می گیرد. در اوج فصل بارندگی، خیابان های این شهر به سرعت دچار ابگرفتگی می شوند و زندگی شهری را تحت تاثیر قرار می دهند.

این میزان بالای رطوبت و بارش بخشی از اکوسیستم طبیعی منطقه است که شامل جنگل های بارانی وسیعی نیز می شود. معماری خانه ها در مونروویا اغلب دارای سقف های شیب دار و ایوان های بزرگ است تا ساکنان بتوانند حتی در زمان بارش باران نیز از فضای بیرون استفاده کنند.

هیلو هاوایی؛ باران های شبانه و بهشت ابشارها

هیلو واقع در سمت شرقی جزیره بزرگ هاوایی یکی از پرباران ترین شهرهای ایالات متحده است. این شهر سالانه به طور میانگین حدود ۳۲۵۰ میلی متر باران دریافت می کند. موقعیت این شهر در دامنه کوهستان های بزرگ جزیره و در معرض بادهای تجارتی که رطوبت اقیانوس ارام را با خود می اورند، دلیل اصلی این بارش ها است.

یکی از ویژگی های جالب بارش در هیلو این است که بخش عمده ای از آن در طول شب اتفاق می افتد. این پدیده به نفع گردشگرانی است که در طول روز قصد بازدید از جاذبه های طبیعی اطراف مانند ابشارهای خیره کننده و پارک های ملی را دارند.

آب و هوای معتدل و مرطوب پوشش گیاهی سرسبز و جنگل های بارانی استوایی بی نظیری را در این منطقه ایجاد کرده است. باغ های بوتانیکی هیلو و پارک ملی اتشفشان ها از مهم ترین جاذبه های این شهر بارانی هستند که گردشگران بسیاری را به خود جذب می کنند.

برگن نروژ؛ شهر باران در قلب اروپا

برگن دومین شهر بزرگ نروژ به دلیل باران های فراوانش شهرت دارد و اغلب به آن شهر باران می گویند. میانگین بارش سالانه در این شهر حدود ۲۲۵۰ میلی متر است و به طور متوسط بیش از ۲۴۰ روز در سال در آن باران می بارد.

این شهر در سواحل غربی نروژ و در میان هفت کوه واقع شده است. موقعیت جغرافیایی برگن در معرض جبهه های هوایی اقیانوس اطلس شمالی قرار دارد که منجر به بارش های مکرر در طول سال می شود. جریان گلف استریم نیز با اوردن آب های گرم به این عرض جغرافیایی، رطوبت لازم برای تشکیل ابرهای باران زا را فراهم می کند.

با وجود باران های مداوم، برگن یکی از زیباترین شهرهای اسکاندیناوی با بندری تاریخی به نام بریگن است که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. خانه های چوبی رنگارنگ و کافه های دنج این شهر، فضای رمانتیک و دلپذیری را در روزهای بارانی ایجاد می کنند.

ویتیر الاسکا؛ زندگی در یک ساختمان واحد!

ویتیر شهری کوچک در ایالت الاسکا در ایالات متحده به دلیل تعداد روزهای بارانی بسیار زیاد در سال شناخته می شود. این شهر که در منطقه پرنس ویلیام ساند واقع شده آب و هوای سرد و به شدت مرطوبی دارد و سالانه حدود ۴۹۵۰ میلی متر بارش (ترکیب باران و برف) دریافت می کند.

بارش در ویتیر تقریبا در تمام طول سال اتفاق می افتد و زمستان های بسیار سختی را رقم می زند. اما شگفت انگیزترین ویژگی این شهر معماری و نحوه زندگی ساکنان آن است. به دلیل شرایط سخت آب و هوایی، تقریبا تمام ساکنان این شهر (حدود ۲۰۰ نفر) در یک ساختمان بزرگ و به هم پیوسته به نام ساختمان بگیش زندگی می کنند.

این ساختمان شامل اپارتمان ها، مدرسه، اداره پست، کلانتری و حتی یک سوپرمارکت است. ساکنان ویتیر برای انجام کارهای روزمره خود در ماه های سرد و پرباران سال نیازی به خروج از ساختمان ندارند و این معماری منحصر به فرد پاسخی هوشمندانه به اقلیم خشن این منطقه است.

سنگاپور و بروکسل؛ رگبارهای استوایی و نم نم های اروپایی

سنگاپور یک کشور-شهر در جنوب شرق اسیا دارای آب و هوای گرمسیری با بارش های فراوان است. میانگین بارش سالانه در این شهر حدود ۲۳۴۰ میلی متر است. موقعیت استوایی سنگاپور باعث می شود دما در طول سال نسبتا ثابت و بالا باشد و رطوبت هوا نیز بسیار زیاد است. بارش ها اغلب به صورت رگبارهای شدید و کوتاه مدت هستند که به سرعت اغاز شده و پایان می یابند.

در نقطه مقابل، بروکسل پایتخت بلژیک یکی دیگر از شهرهای معروف به بارانی بودن است. آب و هوای این شهر معتدل اقیانوسی است و بارش ها در طول سال پراکنده هستند. میانگین بارش سالانه بروکسل حدود ۸۵۰ میلی متر است که شاید در مقایسه با شهرهای استوایی عدد بزرگی نباشد، اما تعداد روزهای بارانی در این شهر بسیار بالاست.

بارش در بروکسل اغلب به صورت نم نم یا باران سبک است و اسمان ابری بخشی از هویت بصری این شهر اروپایی محسوب می شود. این شرایط آب و هوایی تاثیر زیادی بر فرهنگ کافه نشینی و معماری سقف های شیب دار در بلژیک گذاشته است.

منچستر انگلیس؛ نماد هوای ابری و بارانی

منچستر یکی از شهرهای بزرگ شمال غربی انگلیس شهرتی طولانی و جهانی در زمینه هوای بارانی دارد. اگرچه ممکن است میزان بارش سالانه آن (حدود ۸۷۰ میلی متر) به اندازه برخی شهرهای دیگر در این فهرست نباشد، اما تعداد روزهای بارانی و هوای ابری در منچستر بسیار بالاست.

آب و هوای منچستر معتدل اقیانوسی است و بارش ها در طول سال به طور یکنواخت توزیع شده اند. این شرایط آب و هوایی بخشی از هویت این شهر صنعتی و فرهنگی بریتانیا محسوب می شود و تاثیر عمیقی بر فرهنگ عامه، موسیقی و حتی ادبیات این منطقه گذاشته است.

اصطلاح هوای منچستر در بریتانیا به معنای هوای غیرقابل پیش بینی و همیشه اماده برای بارش باران است. ساکنان این شهر همیشه یک چتر یا بارانی سبک در کیف خود دارند و یاد گرفته اند که چگونه با لبخند از کنار روزهای خاکستری و بارانی عبور کنند.

اگر قصد سفر به مناطقی مانند ماوسینرام یا توتونندو را دارید، حتما از کفش های ضداب با چسبندگی بالا، لباس های چندلایه تنفسی و کیسه های خشک برای محافظت از تجهیزات الکترونیکی خود استفاده کنید.

در فصول اوج بارندگی، خطر سیل های ناگهانی، رانش زمین و طغیان رودخانه ها در این مناطق بسیار بالاست. پیش از سفر حتما وضعیت هوا و هشدارهای محلی را از منابع معتبر بررسی کنید.

پرباران ترین شهر جهان کجاست؟

منطقه ماوسینرام در ایالت مگالایا هند با میانگین بارش سالانه بیش از ۱۱۸۰۰ میلی متر به عنوان پرباران ترین مکان مسکونی روی زمین در کتاب گینس ثبت شده است.

ایا چراپونجی هنوز پرباران ترین شهر جهان است؟

چراپونجی رکوردهای تاریخی بیشترین بارش در یک ماه و یک سال را در اختیار دارد، اما از نظر میانگین سالانه بلندمدت، ماوسینرام که تنها ۱۵ کیلومتر با آن فاصله دارد در رتبه اول قرار گرفته است.

بهترین زمان سفر به ایالت مگالایا هند کی است؟

بهترین زمان برای سفر به این منطقه و دوری از شدیدترین باران ها، فصل خشک تر آن یعنی از ماه اکتبر تا اوریل است. هرچند در این دوره نیز احتمال بارش وجود دارد.

پل های ریشه زنده در کجا قرار دارند؟

این پل های بی نظیر که از هدایت ریشه درختان ساخته شده اند، در روستاهای اطراف چراپونجی و ماوسینرام در ایالت مگالایا هند یافت می شوند و شاهکار مهندسی طبیعی بومیان این منطقه هستند.

کدام پایتخت جهان بیشترین بارندگی را دارد؟

مونروویا، پایتخت کشور لیبریا در غرب افریقا با میانگین بارش بیش از ۵۰۰۰ میلی متر در سال، به عنوان مرطوب ترین پایتخت جهان شناخته می شود.

جمع بندی

پرباران ترین شهرهای جهان از کوهستان های هیمالیا در هند تا جنگل های استوایی کلمبیا و سواحل اقیانوس اطلس در افریقا پراکنده اند. این بارش های عظیم که نتیجه تعامل پیچیده میان توپوگرافی، بادهای موسمی و جریان های اقیانوسی هستند، نه تنها رکوردهای هواشناسی را جابه جا کرده اند، بلکه فرهنگ، معماری و سبک زندگی ساکنان این مناطق را نیز به طور کامل شکل داده اند. سفر به این نقاط تجربه ای بی نظیر از قدرت طبیعت و سازگاری شگفت انگیز انسان با سخت ترین شرایط اقلیمی است.